Zet vijf muzikale hanen bij elkaar, geef ze een instrument en... Chickens Go Mad. Dat is exact wat er al achttien jaar lang bij elk optreden gebeurt!


De muzikanten van Chickens Go Mad hebben hun sporen verdiend in onder meer Shakey Sam's Bluesband, Flavium, Blue Horizon en Road House. Bekend is ook het Friestalige project in 2001, waarvan de toppers 'Wat is it Moai' en 'Autogek Famke' regelmatig gedraaid worden op Omrop Fryslân.

Het repertoire is geworteld in Rhythm & Blues met invloeden van Texaanse blues. De band brengt ook enkele covers van The Fabulous Thunderbirds, Jimmie Vaughan, Ronnie Earl, Kid Bangham en The Red Devils ten gehore. Maar ook bekende en onbekende klassiekers van onder meer Freddie King en natuurlijk Robert Johnson passeren de revue. Al vanaf het begin van de show zijn eigen nummers prominent aanwezig. Deze variëren van stampende blues tot wonderschone ballads. Hoe dan ook staat Chickens Go Mad garant voor een muzikaal afwisselende en dansbare show met entertainment van zanger en mondharmonicaspeler Henk Osinga.

Chickens Go Mad bestaat uit:
Henk Osinga - Zang en Mondharp
Herman Driesten - Gitaren
Frank Bergkamp - Piano & Hammond
Leo Roodhof - Drums 
Anton van Rooijen - Bas

Gastmuzikanten:
Sybren Osinga - Saxofoon
Jan Seegers - Trompet

klik hier en download de biografie

als pdf-bestand

 

Oprichter van de band. Voor CGM had hij succes met Blue Horizon, samen met o.a. zijn broer en pianist Sybren. Henk schreef voor deze band onder meer het nummer ‘I’m gonna fill you’ en werd vervolgens vader... Met Blue Horizon maakte hij een fraai debuutalbum.

Dat Henk een verdienstelijk songwriter is blijkt uit de schitterende ballad ‘Now I see you crying’ dat in een Friese versie op de live-CD ‘Rauw, blauw en gauw’ staat. Voor de eerste CD schreef hij naast de muziek ook de meeste teksten.

Herman is medeoprichter van Chickens Go Mad en was 10 jaar toen hij begon met gitaarpelen. Hij speelde het werk na van Robert Johnson, Freddie King, B.B. King en Roy Buchanan. Sinds 1971 speelt hij in diverse bands en samen met broer Hans speelde hij in Flavium. Herman schreef voor Chickens Go Mad o.a. ‘Little girl in the corner’ en ‘Chicken Sauce’.

Herman gebruikt Fender Vibrolux en Mesa Lonestar Special versterkers en speelt op een Gibson ES 225 uit 1956 en een Bravewood 1953 Telecaster. Met zijn stijl van spelen maakt hij onmiskenbaar ‘het geluid’ van de Chickens.

Frank kreeg op z’n achtste een Philicordia orgeltje, maar daar was na een jaar les de lol wel af. Orgel eruit, piano erin en zelf doen! Boogie Woogie van Jaap Dekker en Rob Hoeke, dat was het echte werk. Herman Driesten en Frank waren goede maatjes en daarom mocht hij in maart 1989 op auditie verschijnen. Dr. John, Johnny Johnson en Bill Willis zijn favoriet.

Frank schreef voor CGM onder meer de muziek voor ‘Deep inside’, ‘Workin’ man’ en ‘Trouble’, waarvan Henk de teksten voor z’n rekening nam. Frank speelt op een piano van Roland en een XK 2 Hammond met buizen-Leslie.

Leo was student tandheelkunde toen hij drummer was bij de legendarische blueszanger en gitarist Shakey Sam. Beide beproevingen heeft hij succesvol doorstaan. Ook heeft Leo aan de basis gestaan van Steamboat Selection Seven, Early Bird (zijn gematigde periode) en Sketch, maar... "Chickens Go Mad is voor mij het betere werk", aldus Leo. Hij drumt op een kit van SONOR.

Anton van Rooijen trad als jongen van achttien op met luisterliedjes en heeft zelfs een jaartje rondgezworven als straatmuzikant. Dat kan alleen maar op blues uitdraaien! Hij werd later dan ook één van de oprichters en frontman van Roadhouse. Na zes jaar spelen vond hij het wel genoeg en stopte.

Toen Leo Roodhof hem een tijdje later vroeg om te komen bassen bij Chickens Go Mad, begon het bloed weer te kruipen waar het niet gaan kan en schoolde hij zichzelf om tot bassist. Hij is nu best gelukkig met zijn Heins-bas en zijn SWR- versterker: "Ik had me nooit gerealiseerd dat bassen zo leuk was, vooral met dit kleurrijke en super muzikale gezelschap!".

Foto's: Wim Taal Media